Draincu u čast – najmlađi iz Trbunja obeležili godišnjicu smrti velikog pesnika iz Blačkog kraja
Pesniku na kojeg je Toplica ponosna, Radu Draincu, počast su danas, povodom obeležavanja 82 godine od njegove smrti, odala deca iz sela Trbunja.
Kao jedni od najbližih Drainčevih rođaka Filip, Jovan, Lazar i Luka Jovanović, danas su tim povodom položili cveće na spomen bistu Rada Drainca koja se nalazi u selu Trbunju neposredno ispred Drainčeve rodne kuće.
Rade Drainac preminuo je na današnji dan, 1.maja 1943.godine a meštani, posebno oni mlađi uvek se sete da na ovaj dan ožive sećanje na velikog pesnika koji je proslavio Blački kraj i čitavu Toplicu.
Rade Drainac- izvor WIKIPEDIA:
Radojko Jovanović (umetničko ime Rade Drainac; Trbunje kod Blaca, 4. ili 26. avgust 1899 — Beograd, 1. maj 1943) bio je srpski pesnik.[1] Drainac je predstavnik kosmopolitske struje u srpskoj poeziji između Prvog i Drugog svetskog rata. Stvarao je kao deo modernističnih težnji (Apoliner, Sendrar). Ukupno je napisao oko 20.000 stranica.
Drainac je rođen u siromašnoj porodici[2] u selu Trbunju u Toplici,[3] učio je školu u Kruševcu i Francuskoj.[4] Prvu knjigu pesama pod nazivom `Afroditin vrt` štampao je 1921. godine u Prokuplju u samo tri primerka.[5][6] Godine 1922. pokrenuo je časopis Hipnos.[7]
Od 1926. živeo je u Parizu, gde je svirao violinu kao pratnja uz neme filmove.[4] Usled bolesti, vratio se u Srbiju. U međuratnom periodu bio je novinar.[1] Kao novinar lista Pravda putovao je i pisao iz većine država Balkana, Rusije, Francuske, Poljske, Grčke, Rumunije, Letonije, Švedske i sa Bliskog istoka.[8]
Njegove novinarske putopisne reportaže realizovane između dva svetska rata sadrže estetske intencije u žanru.[9]
Po mobilizaciji, učestvovao je u borbama oko Užica. Pod optužbom da je komunista,[2] krajem 1941. su ga uhapsili četnici, ali bio je pušten na molbu viđenijih Topličana.[10]
Od 1942. boravio je u sanatorijumu kod Soko Banje, gde ga je povremeno posećivao Ivo Andrić. Sa tuberkulozom u poodmaklom stadijumu, vratio se u Beograd, u Državnu opštu bolnicu, gde je umro 1. maja 1943.[11][12]
Drainac je bio poznat i kao boem.[7] Govorio je francuski jezik.[13]
Kao siromah, sahranjen je o državnom trošku, na Novom groblju, uz recitaciju njegove pesme „Nirvana” od strane glumca Milivoja Živanovića.
Dela
- Modri smeh, Beograd[19]
- Afroditin vrt, Prokuplje[20]
- Erotikon, Beograd[21]
- Voz odlazi, Beograd[22]
- Dve avanturističke poeme (sa Moni de Bulijem), Beograd[2]
- Lirske minijature, Skoplje[2]
- Bandit ili pesnik, Beograd[2]
- Srce na pazaru, Beograd[2]
- Španski zid i naša ljubav, Beograd[2]
- Banket, Beograd[2]
- Rasvetljenje, Beograd[2]
- Dragoljub Jovanović ili seljački Napoleon, Beograd[2]
- Ulis, Beograd[2]
- Osvrti, Beograd[2]
- Čovek peva, Beograd[2]
- Dah zemlje, Beograd[2]
Posthumno objavljena
- Azil za beskućnike ili univerzalna radionica mrtvačkih sanduka[23]
- Crni dani, Beograd, priredio R. Pešić[2]
- Plamen u pustinji, Beograd[24]
- Dela Radeta Drainca 01 – 10, Beograd, Priredio G. Tešić[25]
IZVOR WIKIPEDIA
